2008: Laive Siebrand (Lieve Arthur) van Judith Herzberg - vertaling Gré van der Veen
Waark heeft deze voorstelling in totaal 32x gespeeld

Naar het televisiespel 'Lieve Arthur'. Tekst van Judith Herzberg - vertaling Gré van der Veen.

Op 22 februari 2008 ging in het cultuurcentrum Van Beresteyn te Veendam Laive Siebrand in première. Op 28 maart 2009 werd de 32e en laatste voorstelling gespeeld in Garrelsweer.

Laive Siebrand is een bewerking naar het Gronings door WAARKs ‘huisvertaalster'Gré van der Veen van het oorspronkelijke televisiestuk Lieve Arthur van Judith Herzberg.
Regisseur Harm-Ydo Hilberdink maakte met de actrices op de vloer de vertaling van het televisiestuk naar theater.
De actrices Janneke Geertsema (Ada) en Jopie Dijkstra (Trude) spelen bij WAARK vanaf de allereerste productie Waark van Simon van Wattum (1973) en Foske Hopma Zijlema (Lize) speelt al bij WAARK vanaf de tweede productie De Krietkring (1976, Kaukasische Krijtkring van Bertold Brecht).
Het stuk verhaalt over drie oudere zussen die na het overlijden van de echtgenoot van één van hen - Siebrand - weer bij elkaar komen in het ouderlijk huis. Al spoedig blijkt er nog veel jaloezie en oud zeer onder de zussen te leven.

De teksten van Judith Herzberg behouden ook in het mooie Gronings hun scherpte en - soms schrijnende - humor. De dialogen en de scèneovergangen worden ondersteund door speciaal voor deze voorstelling gecomponeerde muziek van Bas Mulder, live gespeeld door drie jonge muzikantes op viool, cello en piano; de drie jonge vrouwen laten het beeld zien - als een schimmige herinnering, een sepiafoto- van de drie oudere zussen, zoals zij vroeger samen waren, toen alles nog wel koek en ei was, zonder Siebrand in hun leven.

Het geheel speelt zich af op de zolder van het ouderlijk huis, jaren later, als de jongste zus Ada er weer rondscharrelt en door de spulletjes die ze vindt, terugdenkt aan vroeger. Zo wordt de toeschouwer meegenomen van vrolijke speelsheid naar wrangheid, van liefdevolle momenten naar knallende ruzie, van jong naar oud, van Afrika naar Groningen, van vroeger naar nu.

Al met al maakt dit Laive Siebrand tot een sfeervolle, zinderende, maar zeker ook humoristische voorstelling.

Ada is kapot als ze hoort van het overlijden van Trude's echtgenoot Siebrand: "Die arme Trude, wat een groot verdriet!" Maar als haar oudste zus Lize voorstelt dat Trude dan bij hen in het ouderlijk huis komt wonen, wil ze daar niets van weten: "Nooit!"
Jaren later snuffelt Ada op zolder rond, op zoek naar het kostbare schilderij dat ze destijds voor Trude heeft verstopt. Stukje bij beetje komen de herinneringen aan vroeger terug. Toen ze nog jong waren en samen muziek maakten. Hoe Siebrand in het leven van de drie zusjes kwam en hoe dat alles veranderde.

Regie: Harm-Ydo Hilberdink Tekst: Judith Herzberg Bewerking: Gré van der Veen Spel: Lize - Foske Hopma Zijlema, Trude - Jopie Dijkstra, Ada - Janneke Geertsema Muziek: Piano -Inge Bakker, Cello - Sophie Ehling, Viool - Helene Ehling Decor: Fokko Jelsma Kostuums: Alette Vleems Compositie muziek: Bas Mulder Grime: Marjan van den Hof Techniek: Toon de Vries / Pjotr Dijkstra (e.a.) Productie: Philippien Bos Grafische vormgeving / foto's: Ellen Oosterhof Initiatief: Theatergroep WAARK

TRUDE Nee, t verschil wordt minder. In t leste was we gelieke old. Wie hebben de spaigel dij boven t bèrre hong mor in d'eetkoamer ophongen.
LIZE Was t zien haart?
TRUDE n Vogel! Ik wait nait hou dij op zien Grunnegs hait. Hai vloog der mit ons aigen vlaigmesientje liek tegenaan. Gelokkeg was e allenneg. n Griffon Vulture. Dij he-je hier, leuf k, nait. n Botsing in de locht.
Hai het dìnkelk nait aals te laank piene had.
ADA En dij vogel?
TRUDE God, joa, noust t zegst. Nooit aan docht. Dij zel ook wel valen wezen, aans zollen ze ja nait waiten wat veur vogel of t was. He-je n woordenbouk? Och, wat kin mie dij vogel nou ook verschelen. Glad schier om hier te wezen.

Deze voorstelling is mogelijk gemaakt door financiële bijdrages van: Koop Holding Europe b.v., Stichting Emmaplein Foundation, Je Maintiendrai Fonds, Stichting Groenman, Nederlandse Aardolie Maatschappij B.V.

2006: Figaro let zok schaaiden (Figaro lässt sich scheiden) van Ödön von Horvath - vertaling Gré van der Veen
Waark heeft deze voorstelling in totaal 21x gespeeld

Waar is het thuisland, en voor wie is dat bestemd?

diskaant op, arree, diskaant!
lopen mouve, loop nou deur!
wèl nou nait deurlopt
hoalt nooit t boetenlaand!

In de Groningstalige productie Figaro let zok schaaiden van Theatergroep WAARK draaide alles om bovenstaand motto: Figaro en zijn vrouw Suzanne vluchten samen met de graaf en de gravin na de omwenteling in hun land en belanden in een samenleving, die geen enkel respect toont voor hun prerevolutionair verleden. Dat zich daarbij verrassende ontwikkelingen voordoen, lijkt vanzelfsprekend: de gevolgen van de revolutie dringen ook door tot in het vreemde land, en weglopen van je vragen blijkt een illusie: 

Figaro: 
ik zól nait waiten hou of t begon...
ik bin verwekt, da's wis, want ik bestoa.
hou en woar, k wól da'k t zèggen kon.
t blift niks as gizzen achternoa.

De Hongaar Ödön von Horváth schreef het stuk in 1936. In 1983 bewerkte Willem Jan Otten het voor een Nederlandse uitvoering. In de huidige vertaling en bewerking van Gré van der Veen in het Gronings blijkt dat het stuk een problematiek van alle tijden bevat: waar hoor ik thuis? 

De vier centrale personages in dit spel zijn niet uit het leven gegrepen. Ze bestonden al vóór het stuk, en wel in De Barbier van Sevilla en De Bruiloft van Figaro. Vooral door de gelijknamige opera's zijn ze een legende geworden.

Veel aandacht werd besteed aan de uitvoering: vormgeving, zang en dans, zoals het publiek dat gewend is bij WAARK.

WAARK bracht deze grote productie onder regie van Fenna Besijn vanaf eind maart 2006 tot 1 juli 2007, in totaal 21 keer.

2005: Gele Bloumen van Jan Siebo Uffen
Waark heeft deze voorstelling in totaal 22x gespeeld

"Moan broest om t loug van t dörp, swaarde wind waait over d\'akker-\"

Voor het schrijven van Gele Bloumen heeft Jan Siebo Uffen zich laten inspireren door Under Milkwood. Waar de dichter/schrijver Dylan Thomas een vissersdorp in Wales centraal stelt, daar heeft dichter/schrijver Jan Siebo Uffen speciaal voor theatergroep WAARK een dorp op het Groninger platteland in het middelpunt gezet. Vierentwintig uur lang maken we het dorpsleven mee in een \'play for voices\',  oftewel een \'stemmenspul\'. Tekst, en ook liedtekst. Poëtisch, gepassioneerd, humoristisch en spannend. 

De dag begint rustig, en aan het eind van de dag keert de rust weer. In de tussentijd is er veel gebeurd. Met mensen van binnen en buiten het dorp. Gadegeslagen door vraauw Diekmoa, vanachter haar gordijntjes. Maar wat de mensen \'s nachts dromen weet ze niet. 

\"t Leste volk dat zok te sloapen legt, komt oet de kroug. Raauwe stemmen bèlken deur t duuster. Fersounlek volk trekt kuzzen op d\' oren - Mottjet in zokzulf en dreumt wieder.\" 

De productie loopt vanaf maart 2005.

Met dank aan: Het Huis van de Groninger Cultuur, Provincie Groningen, Gemeente Groningen, Lirafonds, Essent, NAM, Prins Bernhard Cultuurfonds, Fonds voor de Podiumkunsten en Amateurkunst, Doesburg Autoverhuur, Kolder & Ko.

2004: Sam Pongel en zien kuren (The Pongo Plays) van Henry Livings - vertaling Gré van der Veen
Waark heeft deze voorstelling in totaal 30x gespeeld

Na het grote succes van de Middeleeuwse klucht "Kop derveur" dat op veel plaatsen, zowel op binnen- als buitenlocaties enthousiast werd ontvangen, besloot WAARK opnieuw een dergelijk stuk op de planken te zetten.

Gekozen werd voor de "Pongo Plays" van Henry Livings, een zestal sketches rondom de figuur Sam Pongel, zijn vriendin Hille en de Boas.

Hoewel de avonturen van Sam en de zijnen kunnen worden geduid als eenvoudig en simpel, geven de situaties zoals ze door de schrijver zijn neergezet, aanleiding tot veel hilariteit.

De zes sketches zijn afzonderlijke belevenissen, maar kunnen ook onderling gecombineerd gespeeld worden, waarmee men de mogelijkheid heeft om van plus minus 10 minuten tot ongeveer 70 minuten een optreden samen te stellen.

Het stuk is bewerkt en vertaald in het Gronings door Gré van der Veen en Dani Heres Dominguez doet de regie. De productie wordt verzorgd door Kolder & Co.

Het unieke van "Sam Pongel en zien kuren" is de samenstelling van zes afzonderlijk te combineren sketches, de mogelijkheid om de stukjes zowel binnen als buiten te spelen, waarbij slechts weinig voorzieningen nodig zijn en de kluchtige toon van het geheel, dat de productie geschikt maakt voor jong en oud

De productie Sam Pongel en zien kuren werd in totaal 30 keer gespeeld.

2002: Ripperda (Of de kunst van het omhoog vallen) van Gert Fokkens - vertaling Gré van der Veen
Waark heeft deze voorstelling in totaal 27x gespeeld

Theatergroep WAARK bracht  van april 2002 - december 2003  een spannende voorstelling over het leven van Baron Johan Willem Ripperda (1680-1737). Het bizarre levensverhaal van Ripperda is een mengeling van fictie en feiten.

Hij is geboren als Groningse jonker en maakt in de eerste helft van de achttiende eeuw furore tot in de hoogste kringen van Europa. Via de Staten van Groningen en de Staten Generaal brengt hij het tot ambassadeur in Spanje, Spaans ambassadeur in Wenen, hertog en uiteindelijk opperminister van Spanje.

Als blijkt dat zijn carrière gebaseerd is op leugens en bedrog, verdwijnt hij in een Spaanse gevangenis, waaruit hij na twee jaar weer weet te ontsnappen. Na een kort verblijf in Londen en Den Haag treedt hij in dienst van de Sultan van Marokko.

Vervolgens wordt hij uitgenodigd koning te worden van Corsica, maar ook hier sneuvelen zijn bedoelingen. Uiteindelijk sterft de arme Ripperda eenzaam in Tetuan.

De avondvullende voorstelling Ripperda is ongeveer 25 keer gespeeld en daarna afgesloten op 26 december 2003 met een registratie, uitgezonden op TVNoord.

Deze productie werd in totaal 27 keer gespeeld.

 

2001: Kop derveur (Bewerking van twee Middeleeuwse kluchten) - vertaling Gré van der Veen
Waark heeft deze voorstelling in totaal 21x gespeeld

Theatergroep WAARK bracht vanaf juli 2001 een luchtig Middeleeuws schouwspel in het Gronings, getiteld: Kop derveur.

WAARK werd in 2001 uitgenodigd om deel te nemen aan een Middeleeuws theaterfestival, georganiseerd door de Faculteit der Letteren van de RuG.

Naast theatergroepen uit Stad en Ommeland namen professionele en amateurgezelschappen uit het buitenland aan het festival deel. Voor dit festival maakte WAARK de voorstelling Kop derveur, die daarna op diverse plaatsen in de stad en provincie werd gespeeld.

In Kop derveur probeert een echtpaar in een zware storm op open zee hun huwelijk te redden, lukt het een blinde en zijn knecht op slinkse wijze hun geld terug krijgen, en is een schoenlapper vast van plan carrière te maken.... 

Het blijkt echter allemaal los zand te zijn: criminaliteit loont niet, de slechteriken krijgen lik op stuk. Maar uitersten brengt de mensen bij elkaar en liefde overwint alles! Kop derveur laat dit alles zien, ter leringe ende vermaeck!

1999: Monologen: t Allermooiste & n Parredies - vertaling Gré van der Veen
Waark heeft deze voorstelling in totaal 45x gespeeld

t Allermooiste ('t Schoonste van al) van Guido van Meir - vertaling Gré van der Veen
n Parredies (Een Paradijs) van Peter van Straaten -vertaling Gré van der Veen

 

Theatergroep WAARK bracht vanaf 1999 twee eigentijdse monologen die een goed beeld geven van de jaren negentig.

In elke monoloog staat een vrouw centraal; weliswaar zijn ze van verschillende leeftijden, maar ieder heeft zo haar eigen kijk op de wereld om ons heen. Twee gewone, maar ook zo bijzondere vrouwen die ons deelgenoot maken van hun veranderende leefwerelden.

In de monoloog n Parredies van schrijver/tekenaar Peter van Straaten ontmoeten we Emmy, een vrouw van in de veertig die ons graag wil laten kennismaken met haar nieuwe levenspartner. Gelukkig is de 'nieuwe vlam' wat aan de late kant, zodat we volop de kans krijgen Emmy en haar verleden beter te leren kennen.

De andere monoloog t Allermooiste is geschreven door de Belgische schrijver Guido van Meir en laat ons kennismaken met een zeventigjarige vrouw die na een beroving in haar woning opgevangen wordt op het politiebureau. Er is een verdachte opgepakt en ze moet nog even wachten om straks via de confrontatiespiegel de dader aan te wijzen. Voor het zover is, hebben we de gelegenheid te luisteren naar deze oma als zij haar dagelijks bestaan beschrijft, ons meeneemt naar de tijd toen haar man nog leefde en haar woonbuurt nog haar 'thuis' was.

Twee boeiende verhalen waarin het 'wachten' centraal staat.

Peter van Straaten

Peter van Straaten is vooral bekend geworden door zijn feuilleton Agnes, die zowel in Vrij Nederland en in boekvorm verschenen, en door zijn Vader en Zoon strips. Voor het toneel schreef hij o.a. twee eenakters: Welwezen en Een Lichte Lunch. Zijn monoloog Een Paradijs (n Parredies) werd, evenals de monoloog van Guido van Meir oorspronkelijk voor televisie geschreven.

Guido van Meir

Guido van Meir is naast columnist voor het Belgische blad Humo ook romancier, toneelschrijver (De stoel van Stanislavksi) en scenarist. Zijn monoloog Het Schoonste van Al (t Allermooiste) werd bekroond met de Bert Leysenprijs.

De vertaler

Gré van der Veen schrijft - meestal in het Gronings - proza, poëzie, liedjes, en toneelstukken voor kinderen en volwassenen. Er is een tiental bundels van haar hand verschenen en ze werkte mee aan diverse verzamelbundels. Ze schreef voor WAARK o.a. het kindertoneelstuk Hepoepelepee en de tragikomedie Ficus en Vitroazie. Ook maakte ze voor WAARK diverse vertalingen, zoals van Molières L'Avare (De Kniezebieter) en Samuel Becketts Happy Days (Gelokkege Doagen). Ook het Gronings van WAARKs laatste avondvullende productie Scholten Zienent (Gert Fokkens) is van haar hand.

De regisseur

Harm-Ydo Hilberdink volgde de opleidingen tot regisseur en tot dramadocent aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Hij deed diverse regies voor professionele en amateur-gezelschappen. Sinds begin jaren 90 werkt hij als free-lance regisseur voor televisie.

De spelers

Janneke Geertsema (n Parredies) is een WAARK van het eerste uur: zij speelde  (hoofd)rollen in verschillende WAARK producties, waaronder Moeke Keroazie, De Krietkring, en Scholten Zienent. Ze speelde eerder solo in de monoloog Wakker Worden van Dario Fo en het toneelstuk Gelokkege Doagen.

Foske Hopma-Zijlema (t Allermooiste) maakte haar debuut bij WAARK in 1976 in De Krietkring van Bertolt Brecht. Sindsdien vervulde zij diverse rollen in WAARK-producties, o.a. speelde zij de vrouwelijke hoofdrol in Scholten Zienent. Voor haar jarenlange verdiensten voor het Groningstalige toneel, en met name voor haar rollen bij WAARK, kreeg zij in 2002 de Culturele Prijs van de gemeente Eemsmond toegewezen.

1999: Verjoardag (Het Verjaardagsfeest) van Bouke Oldenhof - vertaling Gré van der Veen

1999 Verjoardag (Het Verjaardagsfeest) van Bouke Oldenhof - vertaling Gré van der Veen

1998: Het Aanzuik (Predlozhenie) van Anton Tsjechov - vertaling Albert van Ham

Het Aanzuik (Predlozhenie) van Anton Tsjechov - vertaling Albert van Ham

1996: Scholten Zienent (In de Schaduw van de Eiken) van Gert Fokkens - vertaling Gré van der Veen

Scholten Zienent (In de Schaduw van de Eiken) van Gert Fokkens - vertaling Gré van der Veen

1995: Zunder Licht is t Duuster van Gré van der Veen

Zunder Licht is t Duuster van Gré van der Veen

1995: De Dainstlift (The Dumb Waiter) van Harold Pinter - vertaling Albert van Ham

De Dainstlift (The Dumb Waiter) van Harold Pinter - vertaling Albert van Ham

1994: Gelokkege Doagen (Happy Days) van Samuel Beckett - vertaling Gré van der Veen

Gelokkege Doagen (Happy Days) van Samuel Beckett - vertaling Gré van der Veen

1992: De Kramsvogel van Gré van der Veen

De Kramsvogel van Gré van der Veen

1992: Wakker Worden van Dario Fo - vertaling Gré van der Veen

Wakker Worden van Dario Fo - vertaling Gré van der Veen

1992: De Kniezebieter (L'Avare) van Molière - vertaling Gré van der Veen

De Kniezebieter (L'Avare) van Molière - vertaling Gré van der Veen

1990: Hépoepelepee van Gré van der Veen

Hépoepelepee van Gré van der Veen

1988: Het Hoedmansmeermantje van Gré van der Veen

Het Hoedmansmeermantje van Gré van der Veen

1988: De Wilde Eerdbaai van Gré van der Veen

De Wilde Eerdbaai van Gré van der Veen

1988: De Appelboom (Het esbattement van den appelboom) Anoniem - vertaling Gré van der Veen

De Appelboom (Het esbattement van den appelboom) Anoniem - vertaling Gré van der Veen

1988: Ficus en Vitroazie van Gré van der Veen

Ficus en Vitroazie van Gré van der Veen

1985: Op Biesterboan (Der Jüngste Tag) van Ödön van Horvath - vertaling Harm Jan Tuin

Op Biesterboan (Der Jüngste Tag) van Ödön van Horvath - vertaling Harm Jan Tuin

1982: t Goie Wicht van de Veurstad (Der Gute Mensch von Sezuan) van Bertolt Brecht - vertaling Harm Jan Tuin

t Goie Wicht van de Veurstad (Der Gute Mensch von Sezuan) van Bertolt Brecht - vertaling Harm Jan Tuin

1978: Moeke Keroazie (Mutter Courage und ihre Kinder) van Bertolt Brecht - vertaling Harm Jan Tuin

Moeke Keroazie (Mutter Courage und ihre Kinder) van Bertolt Brecht - vertaling Harm Jan Tuin

1976: De Krietkring (Der Kaukasische Kreidekreis) van Bertolt Brecht - vertaling Harm Jan Tuin

De Krietkring (Der Kaukasische Kreidekreis) van Bertolt Brecht - vertaling Harm Jan Tuin

1973: Waark van Simon van Wattum

Waark van Simon van Wattum